Σύμφωνα με την παράδοση της οικογένειας Yang, το Tai Chi Chuan (taijiquan) δημιουργήθηκε από τον πρώην δάσκαλο του Σαολίν Chang Sang Feng, αφού έλαβε διδασκαλία σε ταοϊστική (ενεργειακή) διαλογή και αφού του έγιναν ξεκάθαρες οι βασικές αρχές μέσα από την παρατήρηση της μάχης ενός γερανού με ένα φίδι.
Αφού η παράδοση πιθανόν να μεταδόθηκε κρυφά για αρκετούς αιώνες, εμφανίστηκε ένας ταξιδιώτης με το όνομα Chiang Fa στο Chen Chia Gou (chenjiagou) και δίδαξε την μυστηριώδη τέχνη του σε λίγους επιλεγμένους κατοίκους του χωριού, μεταξύ των οποίων και ο Chen Chang Hsing.
Ο Γιανγκ Λου Τσαν (1799-1872) άκουσε για τον διάσημο δάσκαλο του Tai Chi Chuan Τσεν Τσανγκ Χσινγκ στο Τσεν Τζια Κου (chenjiagou). Εκείνη την εποχή, το Tai Chi Chuan διδασκόταν μόνο σε μέλη της οικογένειας. Ως ξένος, ο Γιανγκ δεν είχε καμία πιθανότητα να γίνει μαθητής, οπότε προσποιήθηκε τον κουφό και τον άλαλο και κατάφερε να γίνει υπηρέτης στο σπίτι του δασκάλου.
Κρυφά κατασκόπευε τα απογευματινά μαθήματα και τη νύχτα εξασκούσε ό,τι είχε δει. Μετά από πολλούς μήνες αποκαλύφθηκε αλλά έδειξε τόσο ταλέντο που μετά από αρκετές εξετάσεις ο δάσκαλος τον δέχτηκε επίσημα ως μαθητή.
Αργότερα ταξίδεψε στην Κίνα και νίκησε 18 διάσημους δασκάλους Κουνγκ Φου χωρίς να χρησιμοποιήσει περισσότερες από δύο κινήσεις για να κερδίσει. Γι' αυτό του δόθηκε το όνομα «Γιανγκ ο ανίκητος» και «Γιανγκ που δεν πολεμά». Στη συνέχεια έκανε καριέρα στο Πεκίνο, όπου αρχικά άρχισε να διδάσκει δημόσια αλλά σύντομα διορίστηκε ως εκπαιδευτής των αυτοκρατορικών σωματοφυλάκων και προσωπικός προπονητής σημαντικών πριγκίπων της αυτοκρατορικής οικογένειας, η κορυφαία δουλειά στην πόλη για έναν πολεμιστή.
Οι γιοι του Yang Chien-Hou (1839-1917) και Yang Pan-Hou (1837-1892) συνέχισαν το στυλ σύμφωνα με τον πατέρα τους.
Ο Yang Ch'eng-Fu (1883-1936), γιος του Yang Chien Hou, έγινε ο πιο διάσημος δάσκαλος του Tai Chi Chuan (taijiquan) του περασμένου αιώνα. Ταξίδεψε πολύ και είχε πάρα πολλούς μαθητές.
Από τους μαθητές του Yang Cheng Fu όμως μόνο πολύ λίγοι μυήθηκαν στην παράδοση και τα μυστικά του οικογενειακού στυλ. Παρ' όλα αυτά άρχισαν κι αυτοί να διδάσκουν και να μεταδίδουν όσα είχαν μάθει. Αυτός είναι ο λόγος για τις πολλές διαφορές των διάφορων σημερινών «Yang-Στυλ».
Το 1956 δημιουργήθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας μια νέα φόρμα Tai Chi (taiji). Το Tai Chi (taiji) έπρεπε να προάγει την υγεία των μαζών, γι’ αυτό δεν έπρεπε να είναι πολύ δύσκολο στην εκμάθηση. Η νέα σύντομη φόρμα ονομάστηκε Peking Form ή Regierungsform και είναι ακόμα και σήμερα πολύ διαδεδομένη και εκτός Κίνας. Σε αυτήν όμως δεν υπάρχουν οι εσωτερικές αρχές του Yang-στυλ.
Ο Cheng Man Ching, ένας μαθητής του Yang Cheng Fu, δίδαξε πρώτος Tai Chi Chuan (taijiquan) στη Δύση. Ήταν ένας ταλαντούχος δάσκαλος στην ποίηση, τη ζωγραφική και επίσης ένας έμπειρος γιατρός στην κινεζική ιατρική. Δεν ήταν όμως μαθητής του Yang Cheng Fu και έτσι η εκδοχή του για το Yang-στυλ διαφέρει πολύ από το οικογενειακό στυλ.
Το Yang-στυλ με τις πολλές παραλλαγές του είναι σήμερα στη Δύση, στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Ευρώπη το πιο διαδεδομένο στυλ Tai Chi Chuan (taijiquan).
Yang Shou-chung (1910-1985), ο μεγαλύτερος γιος του Yang Cheng Fu, έμαθε το οικογενειακό στυλ από την ηλικία των οκτώ ετών από τον πατέρα του, αλλά και από τον θείο του Yang Shao Hou (1862-1929). Μετά τον θάνατο του πατέρα του έγινε ο γραμμικός κάτοχος του οικογενειακού στυλ.
Τρεις νεότεροι γιοι του Yang Cheng Fu έμειναν πίσω στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, ενώ ο Yang Shou Chung διέφυγε το 1949 στο Χονγκ Κονγκ. Είχε τρεις μαθητές του δασκάλου, ο τρίτος είναι ο δάσκαλος Chu King Hung, ο οποίος ζει και διδάσκει στην Ευρώπη από το 1970.